THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results

Section

Subject

Topics

Breath-holding spells

Tijdens een breath-holding spell (aanval waarbij de adem wordt ingehouden) ademt het kind niet meer en verliest het voor korte tijd het bewustzijn. Dit gebeurt na een schrikaanjagende of emotioneel onplezierige gebeurtenis.

Breath-holding spells doen zich voor bij 5% van de kinderen die verder gezond zijn. De aanvallen beginnen doorgaans in het tweede levensjaar. Bij 50% van de kinderen zijn ze op vierjarige leeftijd verdwenen en bij ongeveer 83% van de kinderen op 8-jarige leeftijd. De overige kinderen (17%), die er als volwassene last van blijven houden, verliezen het bewustzijn als reactie op emotionele stress. Breath-holding spells komen in twee vormen voor.

De cyanotische vorm, die het meeste voorkomt, wordt onbewust door jonge kinderen opgeroepen tijdens een driftbui of als reactie op een standje of een andere onplezierige gebeurtenis. De aanvallen zijn op hun hevigst op ongeveer 2-jarige leeftijd en komen zelden voor na het 5e levensjaar. Tijdens een spell houdt het kind de adem in (mogelijk zonder dat het zich daarvan bewust is) totdat het zijn bewustzijn verliest. Vaak geeft het kind een schreeuw, ademt uit en houdt dan op met ademen. Kort daarna begint de huid blauw (cyanotisch) te worden en raakt het kind bewusteloos. Er kan een epileptische aanval optreden. Het bewustzijnsverlies duurt over het algemeen slechts enkele seconden, waarna de ademhaling wordt hervat en de normale huidskleur en het bewustzijn terugkeren. De spell kan mogelijk worden onderbroken door een koud doekje tegen het gezicht van het kind te houden. Ondanks het angstaanjagende van de situatie moeten de ouders proberen niet het gedrag te versterken dat bij het kind de cyanotische vorm oproept. Wanneer het kind is bijgekomen, moeten de ouders het veilig in bed leggen. Ouders moeten huisregels opleggen. Het kind kan in huis niet zomaar de vrije hand worden gelaten omdat het deze aanvallen heeft die op zijn driftbuien volgen. Het kind afleiden en situaties vermijden die waarschijnlijk driftbuien veroorzaken, zijn een goede aanpak.

De bleke vorm van de spell volgt gewoonlijk op een pijnlijke ervaring, zoals vallen en het hoofd stoten of plotseling schrikken. De hersenen geven een signaal af (via de nervus vagus, een hersenzenuw) waardoor de hartfrequentie sterk daalt, met bewustzijnsverlies als gevolg. Bij deze vorm worden bewustzijnsverlies en onderbreking van de ademhaling (die beide tijdelijk zijn) dus veroorzaakt door een zenuwreactie op schrik, waardoor het hart trager gaat slaan.

Het kind ademt niet meer, verliest snel het bewustzijn en wordt bleek en slap. Er kan zich een epileptische aanval voordoen. Tijdens een aanval is de hartslag zeer laag. Na de aanval neemt de hartfrequentie weer toe, begint de ademhaling opnieuw en keert het bewustzijn terug zonder dat hiervoor een behandeling nodig is. Omdat deze vorm zelden voorkomt, is misschien nader onderzoek en behandeling nodig als de aanvallen zich vaak voordoen.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Driftbuien

Next: Schoolverzuim

Figures
Tables
Disclaimer