THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results

Section

Subject

Topics

Miltruptuur

Vanwege de positie van de milt in de buikholte kan dit orgaan door een harde stomp in de maagstreek scheuren (miltruptuur). Hierbij scheuren het miltkapsel en het daaronder gelegen weefsel. Een miltruptuur is de meest voorkomende ernstige complicatie bij buikletsel door auto- en sportongevallen of mishandeling.

Wanneer de milt scheurt, kan een grote hoeveelheid bloed in de buikholte terechtkomen. Het taaie uitwendige kapsel van de milt kan de bloeding tijdelijk in bedwang houden, maar er moet acuut worden geopereerd om levensbedreigend bloedverlies te voorkomen.

Symptomen

Bij een miltruptuur is de buik pijnlijk en drukgevoelig. Bloed in de buikholte werkt irriterend en veroorzaakt pijn. De buikspieren trekken zich reflexmatig samen en voelen strakgespannen aan. Geleidelijk bloedverlies kan zonder symptomen verlopen totdat de bloedvoorraad van het lichaam zodanig uitgeput raakt dat de bloeddruk daalt en er te weinig zuurstof naar het hart of de hersenen wordt vervoerd. Symptomen van lage bloeddruk en zuurstoftekort zijn een licht gevoel in het hoofd, wazig zien, verwardheid en bewusteloosheid (flauwvallen). Een dergelijke situatie is een noodtoestand waarin onmiddellijk bloedtransfusies moeten worden toegediend om een voldoende circulatie in stand te houden en acuut operatief moet worden ingegrepen om de bloeding te stoppen. Zonder deze ingrepen kan de patiënt in shock raken en overlijden.

Diagnose en behandeling

Er wordt echografisch onderzoek van de buik gedaan, al dan niet in combinatie met een CT-scan van de buik, om vast te stellen of de symptomen een andere oorzaak kunnen hebben dan een miltruptuur. Er kunnen met behulp van radioactief materiaal scans worden gemaakt om de bloedstroom te volgen en lekken op te sporen. Ook kan met een naald vocht uit de buikholte worden opgezogen om te zien of dit bloed bevat. Wanneer er een sterk vermoeden van een miltruptuur bestaat, wordt de patiënt met spoed naar de operatiekamer gebracht om het mogelijk fatale bloedverlies te stoppen. Meestal wordt de gehele milt verwijderd (splenectomie), maar een kleine ruptuur kan soms operatief worden hersteld.

Voor en na verwijdering van de milt moeten bepaalde voorzorgen worden genomen om infecties te voorkomen. Waar mogelijk wordt de patiënt bijvoorbeeld voorafgaand aan splenectomie tegen pneumokokken gevaccineerd. Na splenectomie wordt aangeraden jaarlijks tegen griep te vaccineren. In sommige situaties worden antibiotica gegeven om infecties te voorkomen, vooral wanneer de patiënt aan een andere aandoening lijdt (zoals sikkelcelziekte of kanker) waarbij een verhoogd risico van levensbedreigende infecties bestaat.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Vergrote milt

Figures
Tables
Disclaimer