THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results
In This Topic
Introductie
Back to Top

Section

Subject

Topics

Introductie

Plasmacelaandoeningen (plasmaceldyscrasieën) komen zelden voor. Deze aandoeningen ontstaan wanneer één groep (kloon) plasmacellen zich buitensporig vermenigvuldigt en een grote hoeveelheid abnormale antilichamen produceert. Plasmacellen ontstaan uit B-lymfocyten (een type witte bloedcel) en produceren gewoonlijk antilichamen (immunoglobulinen) die het lichaam gebruikt bij de bestrijding van infecties. Plasmacellen bevinden zich voornamelijk in het beenmerg en de lymfeklieren. Elke plasmacel deelt zich herhaaldelijk en vormt zo een kloon, die uit veel identieke cellen bestaat. De cellen van een kloon produceren slechts één specifiek type antilichaam. Er bestaan duizenden verschillende klonen. Daardoor kan het lichaam een groot aantal verschillende antilichamen (see Antilichamen) produceren om infectieuze micro-organismen te bestrijden waaraan het lichaam regelmatig wordt blootgesteld.

Bij plasmacelaandoeningen vermenigvuldigt één kloon plasmacellen zich op ongecontroleerde wijze, waardoor deze kloon grote hoeveelheden van één antilichaam (monoklonaal antilichaam) produceert, het zogenoemde ‘M-proteïne'. In sommige gevallen (zoals bij monoklonale gammopathieën) is het geproduceerde antilichaam onvolledig en bestaat het alleen uit lichte ketens of zware ketens (functionele antilichamen bestaan normaal gesproken uit twee paren van twee verschillende ketens: een lichte keten en een zware keten). Deze abnormale plasmacellen en de door deze cellen geproduceerde antilichamen zijn beperkt tot één type. De hoeveelheden van de andere typen antilichamen waarmee infecties worden bestreden nemen af. Daardoor hebben patiënten met een plasmacelaandoening vaak een verhoogd infectierisico. Het steeds groter wordende aantal abnormale plasmacellen dringt ook binnen in diverse weefsels en organen en beschadigt deze. Het antilichaam dat door de kloon plasmacellen wordt geproduceerd, kan soms vitale organen beschadigen, in het bijzonder de nieren.

Plasmacelaandoeningen omvatten monoklonale gammopathieën van onbepaalde significantie, multipel myeloom (ziekte van Kahler), macroglobulinemie en zwareketenziekten. Deze aandoeningen komen het meest voor bij ouderen.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Introductie

Next: Monoklonale gammopathieën van onbepaalde significantie

Figures
Tables
Disclaimer