THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results

Section

Subject

Topics

Schouderfracturen

Onder schouderfracturen worden onder meer verstaan: fracturen van het sleutelbeen, het schouderblad en het opperarmbeen. Door trauma kunnen ook de gewrichten, die de verbinding vormen tussen deze botten, uiteen worden gerukt.

Sleutelbeenfracturen zijn meestal het gevolg van een val, bijvoorbeeld van een fiets of een klimrek. Omdat het sleutelbeen vlak onder de huid ligt zonder veel spierbedekking, zijn de zwelling en vervorming na een fractuur gemakkelijk te zien. Fracturen van het binnenste en het middelste deel van het sleutelbeen worden gewoonlijk met een zwachtelverband behandeld. Door dit verband worden de schouders naar achteren getrokken waardoor het sleutelbeen in de goede positie wordt gezet. Fracturen van het achterste deel van het sleutelbeen worden met een gewone mitella behandeld. Door een extra band achter de rug langs kan worden voorkomen dat de arm naar buiten zwaait, vooral 's nachts. Er is zelden een operatie nodig.

Fracturen van het opperarmbeen na een val op een uitgestrekte arm komen veel voor. Als iemand pijn heeft en zijn arm niet op kan tillen, kan dat op een fractuur duiden. De meeste fracturen kunnen met een mitella worden behandeld. Operatief ingrijpen is nodig wanneer de delen van het gebroken armbeen ver uit elkaar zijn geraakt. Als het gewrichtsdeel ernstig is beschadigd, kan er een prothese (of een gedeeltelijke vervanging van de schouder) nodig zijn.

Fracturen van het pijpbeen van het opperarmbeen komen voor bij zware ongelukken, zoals een ongeluk met een snel motorvoertuig (waaronder een aanrijding waarbij een voetganger is betrokken), een val tijdens het skiën en een val van een gebouw. De meeste van deze fracturen worden met een mitella en een brace behandeld.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Fracturen van de wervelkolom

Next: Armfracturen

Figures
Tables
Disclaimer