THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results

Section

Subject

Topics

Vitiligo

Vitiligo is een aandoening waarbij een plaatselijke vermindering van het aantal melanocyten gladde witte plekken op de huid tot gevolg heeft.

De oorzaak van vitiligo is niet goed bekend. Men veronderstelt dat de aandoening berust op een ontsporing van het immuunsysteem dat zich daardoor op de eigen melanocyten richt. Vitiligo is vaak een familiekwaal en kan met andere aandoeningen gepaard gaan. Bijna eenderde van de mensen met vitiligo heeft een schildklieraandoening, maar het verband tussen deze twee aandoeningen is onduidelijk. Mensen met diabetes mellitus, de ziekte van Addison en pernicieuze anemie hebben een wat grotere kans om vitiligo te krijgen. Bij al deze aandoeningen is er sprake van een auto-immuunstoornis. Ook het om cosmetische redenen bleken van de huid met hydroquinoncrème kan leiden tot blijvende witte plekken die op vitiligo lijken.

Hoewel vitiligo geen medisch probleem vormt, kan de aandoening psychisch zeer belastend zijn.

Symptomen en diagnose

Bij sommige mensen blijft de aandoening beperkt tot een of twee scherp begrensde plekjes. Bij anderen verschijnen de vlekken over een groot deel van het lichaam. De huidveranderingen zijn het opvallendst bij mensen met een donkere huidskleur. De gebieden die het vaakst zijn aangetast zijn het gezicht, de ellebogen en knieën, handen en voeten en de geslachtsdelen. De gedepigmenteerde huid verbrandt zeer snel in de zon. Op de plaatsen die zijn aangetast door vitiligo groeien witte haren, omdat de melanocyten ook uit de haarfollikels zijn verdwenen. Het hoofdhaar kan vroegtijdig grijs worden, ook als de onderliggende huid niet door vitiligo is aangetast.

Vitiligo is te herkennen aan het kenmerkende uiterlijk. Vaak wordt onderzoek verricht met Wood-licht om onderscheid te kunnen maken tussen vitiligo en andere oorzaken van een lichte huidskleur. (see Diagnose)

Andere onderzoeken of een biopsie zijn zelden noodzakelijk.

Behandeling

Er is geen behandeling bekend om vitiligo te genezen, maar sommige mensen krijgen spontaan hun oorspronkelijke kleur terug. Men doet er dan ook verstandig aan om in eerste instantie het natuurlijke beloop even aan te zien. Als de aandoening veel cosmetische bezwaren geeft (bij mensen met een donkere huid op plaatsen die goed zichtbaar zijn), kunnen kleine plekjes soms met succes met een corticosteroïdencrème worden behandeld. Sommige mensen gebruiken bruiningsmiddelen, kleurstoffen of make-up om het gebied donkerder te maken. Doordat bij veel mensen nog enige melanocyten in de vitiligoplekken aanwezig zijn, kan fototherapie soms de pigmentproductie op gang brengen. (see Jeuk en niet-infectieuze uitslagSidebar)

De beste behandelresultaten werden verkregen met psoralenen (geneesmiddelen die de huid gevoelig voor zonlicht maken) in combinatie met ultraviolet-A-licht (PUVA) of smalspectrum-ultraviolet-B-licht. Fototherapie is echter pas na een maandenlange behandeling doeltreffend en moet steeds worden herhaald.

Gebieden die niet op fototherapie reageren, kunnen als ze stabiel zijn eventueel nog worden behandeld met allerlei huidtransplantatietechnieken en zelfs met transplantatie van melanocyten uit niet-aangetaste huid. Alle aangetaste huidgebieden moeten tegen de zon worden beschermd door een sunblock en door kleding.

Sommige mensen met zeer grote vitiligoplekken geven de voorkeur aan het bleken van het pigment in niet-aangetaste gebieden om zo een gelijkmatige kleur te krijgen. Hiervoor moet herhaaldelijk, weken- tot jarenlang, een crème met hydroquinon op de huid worden aangebracht. De gevolgen van het bleken zijn onomkeerbaar.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Albinisme

Next: Melasma

Figures
Tables
Disclaimer