THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results
In This Topic
Introductie
Back to Top

Section

Subject

Topics

Introductie

Schimmels groeien meestal op vochtige plekken van het lichaam waar huidoppervlakken elkaar raken: tussen de tenen, in de schaamstreek en onder de borsten. Veel schimmels die de huid infecteren (dermatofyten), komen alleen voor in de bovenste laag van de opperhuid (de hoornlaag of stratum corneum) en dringen niet verder in de huid door. Zwaarlijvige mensen hebben een grotere kans op deze infecties doordat ze dikkere huidplooien hebben. Diabetespatiënten zijn ook vaak vatbaarder voor schimmelinfecties.

Vreemd genoeg kan door een schimmelinfectie uitslag ontstaan op delen van het lichaam die niet met de schimmel zijn geïnfecteerd. Zo kan een schimmelinfectie op de voet een jeukende, roodschilferige uitslag op de vingers veroorzaken. Deze uitbarstingen (dermatofytiden of ide-reacties) zijn allergische reacties op de schimmel. Ze worden niet veroorzaakt door aanraking van het geïnfecteerde gebied.

De arts kan aan een schimmelinfectie denken in geval van een rode, geïrriteerde of schilferige uitslag in een van de gewoonlijk aangedane gebieden. De diagnose kan definitief worden gesteld door een klein beetje huid af te schrapen voor microscopisch onderzoek of om op kweek te zetten, zodat de specifieke schimmel gaat groeien en kan worden geïdentificeerd. (see Diagnose)

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Introductie

Next: Ringworm en soortgelijke schimmelinfecties

Figures
Tables
Disclaimer