THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results

Section

Subject

Topics

Afweermechanismen

De gemiddelde mens die overdag matig actief is, ademt per 24 uur ongeveer 20.000 liter lucht in en uit. Het is onvermijdelijk dat deze hoeveelheid lucht (die meer dan 20 kg weegt) giftige deeltjes en gassen bevat. Deeltjes als stof, roet, schimmels, bacteriën en virussen slaan in de luchtwegen en de longblaasjes neer. Gelukkig beschikt het ademhalingsstelsel over afweermechanismen om zich te beschermen.

Eén van deze afweermechanismen bestaat uit kleine, van een spiertje voorziene uitsteeksels (trilharen of cilia), die de binnenkant van de luchtwegen bekleden. De luchtwegen zijn bedekt met een dun laagje vocht dat door de trilharen wordt voortbewogen. Deze trilharen worden meer dan 1000 keer per minuut door de spiertjes heen en weer bewogen, waardoor het slijm in de luchtpijp met een snelheid van 0,5 tot 1 cm per minuut naar buiten wordt gewerkt. De deeltjes en ziektekiemen die in dit slijm worden opgevangen, worden zo naar de mond gebracht en doorgeslikt.

Omdat de longblaasjes gassen moeten kunnen uitwisselen, worden deze niet beschermd door slijm en trilharen: slijm is te dik en zou de uitwisseling van zuurstof en kooldioxide belemmeren. Daarom beschikt het lichaam over nog een afweermechanisme. Cellen die zich over het oppervlak van de longblaasjes bewegen, de zogenaamde fagocyten, gaan op zoek naar neergeslagen deeltjes, hechten zich eraan, nemen ze op, doden alle levende deeltjes en verteren ze. De fagocyten in de longen heten ‘alveolaire macrofagen'. Wanneer de long aan ernstige bedreigingen blootstaat, kunnen witte bloedcellen uit de bloedsomloop, zoals neutrofielen, te hulp worden geroepen. Wanneer iemand bijvoorbeeld een grote hoeveelheid stof in-ademt of een luchtweginfectie heeft, worden er meer macrofagen geproduceerd en meer neutrofielen te hulp geroepen.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Regulatie van de ademhaling

Next: Effecten van het ouder worden

Figures
Tables
Disclaimer