THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results

Section

Subject

Topics

Cervicale spondylose

Cervicale spondylose is een aandoening waarbij de tussenwervelschijven en de wervels in de nek degenereren, waardoor druk wordt uitgeoefend op het ruggenmerg ter hoogte van de nek.

Cervicale spondylose komt het meest voor bij mensen van middelbare leeftijd en ouderen. Met het ouder worden, treedt er overmatige botgroei van de wervelkolom op waardoor het wervelkanaal in de hals vernauwd raakt. Als gevolg daarvan worden het ruggenmerg of de zenuwwortels (het deel van de ruggenmergzenuwen vlak naast het ruggenmerg (see Biologie van het zenuwstelselFigures)) samengedrukt, waardoor functiestoornissen optreden.

Symptomen

De symptomen kunnen samenhangen met compressie van het ruggenmerg, van de zenuwwortels of van beide. Als het ruggenmerg wordt samengedrukt, is het eerste teken meestal een verandering in de manier van lopen. De beenbewegingen kunnen schokkerig worden (spastisch) en het lopen wordt onvast. De nek kan pijnlijk zijn. Als de zenuwwortels worden samengedrukt, kan er zwakte in één of beide armen optreden en kunnen de spieren atrofiëren (slinken). De nek is meestal pijnlijk. Samendrukking van de zenuwwortel kan samengaan met of zich verder ontwikkelen tot ruggenmergcompressie.

Diagnose en behandeling

Wanneer de arts cervicale spondylose vermoedt, wordt er een MRI-scan of een myelografie met CT uitgevoerd. MRI levert iets meer informatie, maar myelografie met CT kan gemakkelijker beschikbaar zijn. Deze procedures laten zien waar het wervelkanaal is vernauwd, hoe ernstig de samendrukking is en welke zenuwwortels mogelijk zijn aangedaan. MRI heeft de plaats ingenomen van röntgenopnamen van de nek.

Een niet goed functionerend ruggenmerg als gevolg van cervicale spondylose kan soms zonder behandeling verbeteren of zich stabiliseren, maar kan ook verslechteren. In het begin kunnen een zachte halskraag, nektractie, niet-steroïde anti-inflammatoire preparaten als ibuprofen (see Niet-steroïde anti-inflammatoire preparaten (NSAID's)) en spierverslappers als cyclobenzaprine verlichting bieden. Wanneer de aandoening echter verslechtert of de MRI-scan ernstige samendrukking of in elkaar gezakte of verschoven wervels laat zien, is operatief ingrijpen meestal noodzakelijk. Doorgaans worden bij deze operaties niet de veranderingen teruggedraaid die al zijn opgetreden doordat de zenuwbanen in het ruggenmerg permanent beschadigd raken, tenzij de aandoening al in een zeer vroeg stadium wordt behandeld.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Ruggenmergcompressie

Next: Bloeduitstorting in het ruggenmerg

Figures
Tables
Disclaimer